كريم زمانى جعفرى

135

فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى)

در اينجا به واسطهء اذا معنى مضارع يافته است . اذا اعاد اللّه ما ابدى . خ 233 ص 770 س 7 اعاذَ : پناه داد . مص . اعاذَة ر . ع و ذ - اعاذ ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . ان اللّه قد اعاذكم . خ 102 ص 305 س 7 اعاصير : م . اعْصار : گردباد . ر . ع ص ر تهب اعاصيرك . خ 25 ص 89 س 2 ما تسفى الاعاصير . خ 90 ص 265 س 11 اعاليل : م . اعْلُولَة : بهانه . ر . ع ل ل اعاليل باضاليل . خ 29 ص 103 س 2 اعبْاء : م . عِبْئى : بار . ر . ع ب ء بثقل اعباءها . خ 82 ص 190 س 3 اثقل الخلائق اعباء . خ 234 ص 802 س 5 اعْتاضُوا : عوض بخواهيد ، عوض بگيريد . مص . اعتياض ر . ع و ض - اعتاضوا ، فعل امر جمع مذكر حاضر از باب افتعال است . و اعتاضوها من كل سلف . خ 233 ص 770 س 11 اعْتَبَرَ : پند گرفت . مص . اعتبار ر . ع ب ر - اعتبر ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افتعال است . در ص 1180 س 4 به معنى مضارع به كار رفته است . عبر فاعتبر . خ 82 ص 187 س 3 تفكر فاعتبر . خ 102 ص 302 س 8 و اعتبر فابصر . خ 102 ص 302 س 8 من اعتبر ابصر . ك 199 ص 1180 س 4 اعْتُبِرَ : مقايسه شد . مص . اعتبار ر . ع ب ر - اعتبر ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب مجهول از باب افتعال است . در اين جا چون جواب اذاست لذا معنى مضارع ( مقايسه شود ) دارد . اعتبر آخرها . ك 73 ص 1118 س 3